Merhametin Adıdır “Anne Baba”

Muazzez Beklen
15.9.2017

Manevi bir projektör taktım gözüme ve 20-30 yıl sonrasına gittim.

Annem ve babam ebedî ikametgâhlarına göçmüş, bizi yetim bırakmış. Telefonda arayıp, "nasılsın canım benim" diyen latif sesli babam gitmiş, ömrünü bizim için tüketen annem de onu takip etmiş. 

Anne babasının gözünde hiç büyümeyen bir çocuk iken, manevi projektör ile evlat sahibi olmuşum. Babamın her okula gidişimde beni saatler öncesinden gelip otogarda beklemesi canlanıyor gözümde. Sonra bir sarılışı var, sanki beni ilk defa görmüş gibi koklar, öper... Vay  büyümüş adam olmuşsun der. Ben 20-30 yıl sonra çocuklarımı koklarken, babam ile annem  toprağı koklayacak, bense mezarlarını!

İstisnasız her sabah, Türk kahvesini yatağa getirip başımı okşayarak beni uyandıran gül yüzlü anamda Elveda yavrum demeden gitmiş.

Çocukları için en başta ahlakı gözeten 2 şefkat kahramanı olan baba, anne küçük yaşta camii hocasına teslim etmiş. Okula giderken ise, çocukları kimseye muhtaç olmasın diye cebindeki 5 kuruşun hepsini veren bir baba. Her telefonda konuşulduğunda, sana ve kardeşlerine duacıyız diyen bir anne ve baba. Bazen de sitem edip; anne babanızı bıraktınız da gittiniz" der. Sonra yaşlanır evlat sevgisinden gözü. 

O manevi projektörde, anne ve babamın telefonu da yoktu. İstediğim kadar arayayım, istediğim kadar mesaj yazayım, olsa da ne olurdu ki, geri cevap yazan olmazdı. "Aradığınız kişiye ulaşılamıyor" derdi operatör. Onlar toprak altında, ben ise toprak üstünde...

"Ah be yavrularım, beni çocuk sahibi olunca daha iyi anlarsınız" diyen babamı, çocuk sahibi olunca daha çok anladım. Öyle pişmanım, öyle vefasızım ki...

Babama karşı hak dava etmeye hakkım yokken, hak dava ettiğim yaştaki yanlışların azabı bu dünyada bu kadar can yakıyorken ne denir ki bilemiyorum.

Allah, "Onlara Öf bile deme!" diye sınır çizmişken, ben onların bana Öf deme hakkı bile yok diye anlamışım. Her şeyime sabreden babamın sabrını, büyüdüm o yaşlandı benden korkuyor! diye değerlendirdim.

Oysa bana can diye bakan merhamet abideleriymiş onlar. Keşke, keşke babam sağ olsaydı da haklı haksız her istediğini bana söyleseydi ben sussaydım. 5 dakika sonra zaten öfkesi geçince, evladım diye seslenir. Hangi anne baba evladı için kötülüğü ister ki derler hep bize.

Biz ise onlar doğruyu yanlışı ne anlar ki diye düşünüp durmuşuz.

Velhasılı Allah'tan gayrı her şey fani. İleride 'Ah!' diyeceğiniz bir şeyler için, aptalca bir inat ve gurur uğruna 'Eyvallah' demeyin Anne ve babanızın kıymetini bilin. 

İsra 23.Ayet: Rabbin kesin olarak şunları emretti: «O´ndan başkasına ibadet etmeyin; ana babaya iyilik edin; onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlılık çağına ulaşırsa sakın onlara «öf!» deme ve onları azarlama; ikisine de tatlı söz söyle. 

İsra 24.Ayet: İkisine de merhametten döşenerek kanat indir ve de ki: «Rabbim! ikisine de merhamet buyur, beni küçükken terbiye edip yetiştirdikleri gibi!»

Enam 151.Ayet: De ki: «Gelin, size Rabbinizin neleri haram kıldığını okuyayım! O´na hiçbir şeyi ortak koşmayın, babanıza annenize iyilikten ayrılmayın, yoksulluk yüzünden çocuklarınızı öldürmeyin; zira sizin de onların da rızkını Biz veririz, kötülüklerin açığına da gizlisine de yanaşmayın, Allah´ın muhterem kıldığı cana haksız yere kıymayın. İşte duydunuz ya, O, size düşünesiniz diye bunları emretti!»

Onları üzmeyelim ve unutmayalım ki dünya fani..

 

Muazzez Beklen

 




Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.